Phils Paracords

Ik houd van dingen maken en heb altijd veel ideeën.

Kijk hier gerust rond en zie wat ik allemaal maak.

Zie je iets leuks, vul dan het bestelformulier in en ik zorg dat het item zo snel mogelijk jouw kant op komt.

all hand made by PHIL (11 jr)

Phils Feeds

Phils-Factory voelt zich enthousiast.

6 days ago

Zoals je misschien wel hebt gezien, ben ik op het jeugdjournaal geweest ... See MoreSee Less

Rivan gaat niet naar school, maar heeft wel zijn eigen bedrijfje

jeugdjournaal.nl

Bekijk het hele bericht op Jeugdjournaal.nl

Bekijk op Facebook

Phils-Factory

6 days ago

😇... superleuk... dat is nu even het enige wat er in me opkomt...😇De beurs die niet zou moeten bestaanIn een lichte hal van Avans Hogeschool in Breda schuifelen bezoekers langs kraampjes die doen denken aan een kleine ondernemersmarkt. Maar dit is geen gewone beurs. Achter de tafels staan geen start‑ups, geen studenten met prototypes, geen bedrijven die talent proberen te werven. Hier staan kinderen. Jongeren die niet meer naar school gaan. Jongeren die in het officiële jargon thuiszitters heten, alsof hun afwezigheid een keuze is, een soort hobby.Aan een van de tafels staat Phil, elf jaar oud, met een rij Minecraft‑poppetjes die hij zelf heeft gemaakt. Daarnaast sleutelhangers, armbanden, kleine figuurtjes van strijkkralen. Hij praat zacht, maar met een zekere trots. Hij heeft een eigen bedrijfje, vertelt hij. Niet omdat iemand hem dat heeft geleerd, maar omdat hij iets wilde maken dat van hem is. Iets dat niet beoordeeld wordt met cijfers, maar met aandacht.Verderop staat een meisje dat digitale kunst maakt. Naast haar een jongen die zelfgemaakte kaarsen verkoopt. Er is een stand met zelfgebouwde computers, een tafel met handgemaakte sieraden, een hoek waar iemand uitlegt hoe hij zijn eigen game‑wereld bouwt. Een moeder vertelt dat haar dochter thuis pas weer begon te tekenen toen de druk van school wegviel. Een jongen zegt dat hij hier voor het eerst het gevoel heeft dat mensen hem niet zien als een probleem. En ergens tussen die stands klinkt een zin die blijft hangen: “We worden gezien als mensen met wie iets mis is.” Het is geen klacht, eerder een constatering. Een nuchtere samenvatting van hoe het voelt om uit het systeem te vallen.De Thuiszittersbeurs is een prachtig initiatief. Maar het feit dat hij bestaat, is een stille aanklacht. Want als je in een welvarend land een beurs moet organiseren voor kinderen die niet meer naar school kunnen, dan is er iets mis. Niet met die kinderen. Niet met hun ouders. Maar met het systeem dat hen had moeten dragen.De cijfers zijn alarmerend. Officieel zijn er bijna vierduizend langdurige thuiszitters, maar dat is de administratieve werkelijkheid. De menselijke werkelijkheid is groter. Ouderorganisaties spreken over zeventigduizend kinderen die drie maanden of langer thuiszitten. En daarbovenop nog eens tweehonderdtachtigduizend kinderen die geen volwaardig onderwijs krijgen. Dat is elf procent van alle schoolgaande kinderen. Een op de negen. Een klas vol, in elke school, die we niet zien.De redenen zijn bekend, maar we lijken er niet van te willen leren. Passend onderwijs dat vooral passend papierwerk blijkt. Overprikkeling in lokalen die nooit voor neurodiversiteit zijn ontworpen. Schooltrauma dat ontstaat in systemen die veiligheid beloven maar onrust leveren. Medische en psychische klachten die vaak geen oorzaak zijn, maar een gevolg. En dan is er nog de bureaucratie, die ouders soms eerder wantrouwt dan ondersteunt. Drang en dwang als beleidstaal, waar ruimte en rust nodig zijn.En toch, tussen al die systemische mislukkingen, staat Phil. Hij staat daar niet omdat hij faalde. Hij staat daar omdat wij dat deden.Op school worden kinderen zoals hij gezien als probleem. Op de beurs als talent. Op school is er een handelingsplan. Hier is er een tafel, een glimlach en iemand die vraagt: “Hoe heb je dat gemaakt?” Het is alsof je een plant die jarenlang in de schaduw stond ineens in het licht zet. Je ziet hem groeien terwijl je kijkt. En misschien is dat wel het meest pijnlijke inzicht: dat sommige kinderen niet moeilijk zijn, maar verkeerd geplaatst. Dat ze niet vastlopen omdat ze niet willen, maar omdat ze in de schaduw stonden van een systeem dat alleen zon geeft aan wie precies in het midden groeit.De Thuiszittersbeurs is een correctie op een systeem dat niet kan luisteren. Een plek waar jongeren niet worden gemeten, maar gezien. Waar het woord thuiszitter even geen diagnose is, maar een startpunt. Waar kinderen die jarenlang te veel waren, of te weinig, of te anders, ineens precies goed blijken te zijn.Maar het wringt. Want waarom moet een elfjarige zijn talenten tonen op een beurs die alleen bestaat omdat het onderwijs hem niet kon houden. Waarom moeten jongeren zichzelf opnieuw uitvinden buiten het systeem dat hen zou moeten dragen. Waarom lukt het hier wel, en daar niet.Conclusie De Thuiszittersbeurs laat zien wat het onderwijs niet kan bevatten. Niet omdat het onderwijs niet wil, maar omdat het te smal is georganiseerd om de breedte van kinderen te dragen. De beurs is geen feest van succes, maar een spiegel van falen. Een plek waar zichtbaar wordt dat kinderen niet uitvallen omdat zij tekortschieten, maar omdat het systeem dat doet. Het is een jaarlijkse herinnering dat we een parallel universum hebben moeten bouwen om te laten zien wat in het officiële universum onzichtbaar blijft.Moraal Van Het VerhaalWanneer een samenleving haar kinderen alleen waardeert als ze binnen de lijntjes kleuren, verliest ze precies die kinderen die haar het meest kunnen verrassen. De Thuiszittersbeurs toont dat talent niet ontstaat door het systeem, maar ondanks het systeem. En dat erkenning soms begint op een plek waar niemand het verwacht. Het is niet het kind dat moet veranderen, maar de manier waarop wij kijken. Levensles Wie kinderen werkelijk wil laten groeien, moet niet beginnen met regels, maar met ruimte. Niet met protocollen, maar met aandacht. Niet met het dwingen tot passen, maar met het durven loslaten van het idee dat iedereen hetzelfde moet zijn. Een plant groeit niet omdat je eraan trekt, maar omdat je hem licht geeft. Soms is het enige wat een kind nodig heeft een tafel, een vraag en iemand die oprecht wil zien wat er al die tijd al was.Bronvermelding Gebaseerd op berichtgeving van onder andereTrouw, reportage over de Thuiszittersbeurs (2026).#nieuws #media #column #politiek #tweedekamer #politiekepartijen #thuizitters #thuiszittersbeurs #Avans #breda #neurodiversiteit #schrijnend #systeem #systeemfout #onderwijs #docenten #zichtbaarheid #aandacht #groei #persoonlijkeontwikkeling #tragisch #kinderen #ouders #mensen #alarmerend Aquarel ai gegenereerd ... See MoreSee Less

Photo

Bekijk op Facebook

Phils-Factory voelt zich enthousiast.

2 weeks ago

Phils-Factory gaat naar de beurs ... See MoreSee Less

Thuiszittersbeurs 2026 - 6 maart | Avans Hogeschool Breda

www.thuiszittersbeurs.nl

De Thuiszittersbeurs op 6 maart 2026 in Breda. Een evenement voor thuiszitters, georganiseerd door thuiszitters. Lezingen, workshops, beurs en informatie. Gratis toegang.

Bekijk op Facebook